Oh Come, All Ye Faithful

Πίστη; Συνώνυμα στο λεξικό έχει τις λέξεις πεποίθηση, βεβαιότητα, εμπιστοσύνη. Πότε μπορείς να έχεις εμπιστοσύνη σ’ έναν άνθρωπο και πότε μπορείς να κρίνεις πως σου είναι πιστός;

Σε κάθε νέα σχέση, τουλάχιστον για μία γυναίκα, δεν αργεί η ώρα που θα εμφανιστεί αυτή η “πρώην” και σαν να είναι παρούσα ακόμα θα έρθει να ταράξει κάθε ισορροπημένη σχέση ανάμεσα στο ζευγάρι. Θ’ αρχίσουν οι ζήλιες και η σύγκριση, οπότε καημένε άντρα ας πρόσεχες και ας μην άνοιγες το στόμα σου, ούτε ν’ ανέβαζες φωτογραφίες σας στα social media, ούτε, ούτε, ούτε. Σε αυτό το θέμα, τα κάνεις όλα λάθος.

Όχι, δεν τα κάνουμε εμείς λάθος! Κι ας προσπαθούμε να τα κάνουμε όλα γης μαδιάμ για κάτι που έγινε πολύ πριν τη τωρινή μας σχέση… 

Εκεί λοιπόν, στην αποκάλυψη ή ανακάλυψη της πρώην σου, πρέπει να αποδείξεις το πόσο πιστός είσαι. Άδικο για σενα, καταλαβαίνω, αλλά τι να κάνουμε που σε κάθε μεξικάνικο μια πρώην προσπαθεί να χωρίσει την νυν από τον δικό της πρώην; Κατανόησε πως έχουμε μεγαλώσει με ιδιόμορφα πρότυπα, τα οποία στο τέλος σκότωναν και τους μεν και τους δε και ζούσαν ευτυχισμένα με τον/την κολλητό ενός από τους δύο μακαρίτες.

Πώς μπορεί κάποιος ν’ αποδείξει πως είναι πιστός σε κάποιον άλλον και ανάποδα πώς ο άλλος μπορεί να είναι σίγουρος για την πίστη του πρώτου;

Μήπως τελικά η πίστη δεν υπάρχει; Μήπως είναι απλώς μια κατάσταση πλασμένη από τους ανθρώπους, για να τιμούν ή να τιμωρούν ανθρώπους; Μια λέξη επιπλέον στο λεξικό είναι η πίστη; Ή ο ίδιος ο λόγος για τη δημιουργία του λεξικού;

Η πίστη δεν έχει ουσία, δεν έχει συναίσθημα, δεν μπορείς να ξέρεις, αν την εκφράζεις σωστά ή λάθος. Παρ’ όλα αυτά τη χρεώνεσαι σαν κατόρθωμα όταν θεωρούν κάποιοι πως σωστά την κατέχεις και αντίθετα είσαι δακτυλοδεικτούμενος όταν θεωρείται πως είσαι άπιστος.

Κι όμως λέμε τους σκύλους πιστούς, τους έχουμε ορίσει ως πιο πιστούς ακόμα και από τους ανθρώπους. Εδώ συνεπώς η πίστη, μπερδεύεται με την προδοσία. Όταν όμως προδίδεις, παύεις να είσαι πιστός; Το παράδειγμα του Ιούδα, έχει ως κύριο στόχο να μας παρουσιάσει τη προδωσία ή τη μετάνοια μετά από αυτή;

Ήταν άπιστος ή φιλοχρήματος ο Ιούδας;

Κι αν ήταν άπιστος, τότε γιατί σε μια σχέση κάποιος που προδίδει τον άλλον δεν τιμωρείται από κανέναν, δεν κρίνεται, δεν μένει καν στην ιστορία! 

Μήπως πρέπει να αναθεωρήσουμε την έννοια της πίστης; 

Μήπως κανένας δεν είναι πιστός; 

Μήπως αδικήσαμε τον Ιούδα και κάθε Ιούδα περισσότερο από ότι του άξιζε;

Suffrazette