Και αφού φαίνεται ότι η καραντίνα λαμβάνει τέλος, νομίζω πως ήρθε η ώρα να συζητήσουμε κι εμείς γι΄ αυτό.
Δείξαμε όλοι έμπρακτα πως αγαπάμε τους εαυτούς μας και τους συνανθρώπους μας, κάνοντας στην άκρη την επιθυμία μας να συνεχίσουμε να ζούμε τη ζωή μας στους κανονικούς της ρυθμούς. Τη συνεχίσαμε με έναν διαφορετικό τρόπο, μέσα από το σπίτι μας.
Μια μερίδα ανθρώπων έδειξε την ευσπλαχνία της και δώρισε χρήματα, χώρους ή οτιδήποτε μπορούσε ο καθένας για το καλό του συστήματος υγείας, των ειδικών υγείας αλλά και όσων είχαν ανάγκη αυτές τις δύσκολες στιγμές . Είμαι περήφανη για αυτούς τους ανθρώπους, έκαναν τον κόσμο μας πιο όμορφο.
Μάθαμε και τί θα πει υπομονή και επιμονή, δείξαμε προσήλωση στο στόχο, που ήταν η εξασφάλιση της υγείας μας, και από ότι φαίνεται τα καταφέραμε.
Με την υπομονή πήραμε την νίκη. Είναι ένα μάθημα που θα μας συνοδεύει από εδώ και στο εξής, θα είναι ένα λιθαράκι που θα προσθέτουμε σε ότι καινούριο κάνουμε.
Ζήσαμε μακριά από οικογένεια και φίλους και καταλάβαμε πως αυτοί είναι οι σημαντικοί άνθρωποι στη ζωή μας και δεν είναι δεδομένοι. Ευκαιρία λοιπόν να τους χαρίσουμε περισσότερο από τον χρόνο μας από εδώ και πέρα.
Είπαμε και πολλά «μου λείπεις» και πολλά «σ’ αγαπώ» και καλά κάναμε, μιλήσαμε μέσα από την καρδιά μας χωρίς να βάζουμε φράγματα, για μια φορά αποδεχτήκαμε τα συναισθήματα μας και μιλήσαμε για αυτά.
Παράλληλα, εκτιμήσαμε περισσότερο τα μικρά πράγματα στη ζωή. Αυτά που ήταν και δεδομένα για τους περισσότερους από μας, όπως ένας περίπατος ή μια ταινία στο σινεμά.
Όμως εκτιμήσαμε και άλλα ακόμη πιο δεδομένα από την πλειοψηφία των ανθρώπων· ότι μπορούμε να δούμε την ανατολή και τη δύση του ηλίου, ότι μπορούμε να έρθουμε σε επαφή με τη φύση, ότι μπορούμε να αγκαλιάσουμε και να φιλήσουμε τους αγαπημένους μας.
Με τον εγκλεισμό μας δώσαμε και μια ανάσα στον πλανήτη.
Τέλος καταφέραμε να εκτιμήσουμε και να διασφαλίσουμε όσο αυτό ήταν εφικτό την υγεία μας, το πολυτιμότερο αγαθό όλων. Μάθαμε πως αν δεν έχουμε την υγεία μας κανείς και τίποτα δεν μπορεί να λειτουργήσει υπο κανονικές συνθήκες.
Έτσι υιοθετήσαμε ή έστω προσπαθήσαμε να υιοθετήσουμε και ένα πιο υγιεινό πρότυπο ζωής, υγιεινή διατροφή και άσκηση.
Ένα μάθημα για όλους μας σιγά σιγά φτάνει στο τέλος του. Μάθαμε να εκτιμάμε, να αγαπάμε, να σεβόμαστε μα πάνω από όλα να είμαστε ευγνώμονες για όλα όσα έχουμε και κάποτε θεωρούσαμε δεδομένα.
Ήρθε η ώρα να πούμε ένα μεγάλο ευχαριστώ και μην ξεχνάτε τίποτα δεν είναι δεδομένο!
Ελένη Σούστα
Φοιτήτρια Ψυχολογίας
