Νιώθεις χρώματα, νιώθεις πράγματα που δεν μπορείς να τα εξηγήσεις και μ’ αυτόν τον τρόπο μένεις συντονισμένος σ’ έναν παραμυθένιο κόσμο. Αθώο, με καλοσύνη, ονειρικό.
Τα λόγια μας έχουν την τάση να φτάνουν στην υπερβολή, στην απότομη προσγείωση, εκτός αν είσαι ποιητής ή καλλιτέχνης.
Ποιός δεν θέλει να ζήσει ένα παραμύθι;
Όλα να μοιάζουν όμορφα, να είναι όλες στιγμές από το σινεμά. Βουβές και τέλειες.
Συνηθίσαμε να μιλάμε πολύ κι όλο αυτό μας δημιουργεί άγχος.
Σώπασε και νιώσε, οραματίσου, φαντάσου, εμπνεύσου, έχεις να πάρεις τόσα πολλά από το ίδιο μέρος που απλά θα φλυαρούσες. Νιώσε άνετα και φτιάξε μέρα με τη μέρα το δικό σου παραμύθι.
Τη δική σου σκηνή στον κινηματογράφο. Με μισή πραγματικότητα. Όλο τόσο προσωπικό, όλο τόσο δικό σου.
Η φαντασία είναι το μάτι της ψυχής.
Οι νεκροί δεν θα ήταν ζωντανοί και οι ζωντανοί θα ήταν νεκροί.
Μιλάνε πολλά κατευθείαν στις καρδιές μας. Είναι οι καλλιτέχνες, είναι αυτοί που αγαπάμε, είναι αυτοί που μας ταράζουν ευχάριστα την αύρα. Δεν μιλάμε, μόνο νιώθουμε. Κι αυτό πάντα θα τα διαπερνάει όλα.
Δημιούργησε ότι δεν υπάρχει, κι έτσι θα βρεθείς πιο πέρα κι απ τα αστέρια.
Ό,τι καλύτερο νιώθεις, τόσο όμορφα θα είναι τα βουβά σου λόγια. Θα είναι τροφή για το εσωτερικό σου σπίτι. Βάλε στο σπίτι σου ό,τι καλύτερο έχεις, κι αν δεν έχεις τόσα -ορίστε- τώρα είναι μια καλή ευκαιρία να δημιουργήσεις. Κι έτσι θα φτάσεις στο δικό σου παραμύθι.
Το ‘’σπίτι μας’’ η ασφάλεια μας, τα όρια μας, η χαρά μας, οι ωραίες μας στιγμές, η γαλήνη μας. Πως γίνεται να μην έχει όμορφα πράγματα στο εσωτερικό του;
Θα πέσουν οι τοίχοι κι ύστερα θα καταρρεύσει.
Πάλεψε.Φρόντισε.Σώπασε.Όλα θα γίνουν.
Ελένη Κακλαμάνου
