Η ψυχογενής ανορεξία είναι η πιο σοβαρή διαταραχή πρόσληψης τροφής, καθώς μπορεί να οδηγήσει σε θάνατο. Είναι μια συνεχής προσπάθεια του ατόμου να χάσει βάρος. Η μείωση σωματικού βάρους μπορεί να φτάσει και στο 85% του φυσιολογικού για κάθε οργανισμό βάρους. Η ψυχογενής ανορεξία ξεκινά ως μια συνηθισμένη δίαιτα που όμως δεν σταματά ποτέ.
Τα άτομα με ψυχογενή ανορεξία έχουν μια εσφαλμένη εικόνα για το σώμα τους. Πιστεύουν πως είναι υπέρβαρα, γι’ αυτό το λόγο καταφεύγουν σε προκλήσεις εμετών, χρήση υπακτικών και εξαντλητική άσκηση.
Η ψυχογενής ανορεξία εμφανίζεται κατά κύριο λόγο σε γυναίκες (90-95%) ιδιαίτερα στην περίοδο της εφηβείας και μετεφηβείας. Πιο σπάνια είναι η εμφάνιση της στις αρχές της ενήλικης ζωής.
Τα άτομα παρουσιάζουν φόβο για την αύξηση του σωματικού τους βάρους, έχουν διαταραγμένη εικόνα του σώματος τους, ασχολούνται διαρκώς με τη διατροφή και τη μέτρηση θερμίδων, αντιμετωπίζουν δυσκολίες στον ύπνο και αποκτούν κοινωνική απομόνωση.
Η διάγνωση της συγκεκριμένης διαταραχής δεν παρουσιάζει ιδιαίτερες δυσκολίες. Είναι απαραίτητος όμως ο άμεσος εντοπισμός, καθώς αυξάνονται οι πιθανότητες για γρηγορότερη αντιμετώπιση της κατάστασης.
Σημαντική είναι επίσης η συνολική εκτίμηση του ατόμου από ψυχολογική, ιατρική αλλά και κοινωνική σκοπιά.
Για την αντιμετώπιση της ψυχογενούς ανορεξίας ο αποτελεσματικότερος τρόπος είναι ένας συνδυασμός ιατρικής και ψυχοθεραπευτικής βοήθειας. Χρειάζεται να σπάσει η φαύλος κύκλος και να επέλθει μια όσο γίνεται διατροφική ισορροπία ώστε να μη κινδυνεύει η ζωή του ατόμου. Εν συνεχεία μια «καλή» ψυχοθεραπεία να δώσει στο άτομο όλα τα εφόδια που χρειάζεται για να οπλιστεί και να αντιμετωπίσει όλες τις συναισθηματικές πιέσεις.
Σύμμαχος του ατόμου σε αυτό το δρόμο είναι πάντα το κοντινό του περιβάλλον, κι ένουν κι αυτοί ανάγκη από ειδική ψυχολογική στήριξη. Σε ορισμένες περιπτώσεις μάλιστα καθίσταται αναγκαία η οικογενειακή θεραπεία, η οποία πρέπει να εκτελείται από καλά καταρτισμένες πάνω στο θέμα ομάδες ψυχοθεραπευτών.
Ελένη Σούστα
Φοιήτρια Ψυχολογίας
