Σχολικός εκφοβισμός :Τι είναι και πως αντιμετωπίζεται

Στις 6 Μαρτίου είναι η παγκόσμια ημέρα κατά του σχολικού εκφοβισμού, ή κατά του ευρέως γνωστού όρου bullying. 

Ο σχολικός εκφοβισμός είναι μια πράξη βίας, φυσικά δεν κάνουμε λόγο για ένα μεμονωμένο περιστατικό, αλλά για μια εσκεμμένη, συστηματική και επαναλαμβανόμενη επιθετική συμπεριφορά που έχει στόχο την επιβολή και την πρόκληση ψυχικού αλλά και σωματικού πόνου.

Παρά το γεγονός ότι πλέον η μεγαλύτερη μερίδα ανθρώπων γνωρίζουν για αυτό, τι είναι, πόσο συχνά συμβαίνει, ακόμη μπορεί να γνωρίζουν θύτες και θύματα, έχουν δυστυχώς την τάση να σιωπούν.

Αυτό μπορεί να συμβαίνει διότι γονείς και εκπαιδευτικοί μιλούν ελάχιστα στα παιδιά για συμπεριφορές βίας. Με αυτόν τον τρόπο δημιουργείται μια αλυσίδα, τα παιδιά θύματα εφόσον δεν έχουν τις απαραίτητες γνώσεις πάνω στο θέμα το «πνίγουν» και δεν αναζητούν βοήθεια. Ταυτόχρονα, τα σχολικά περιβάλλοντα προκειμένου να μην να μην εκτεθούν, βάζουν πάνω από όλα το σχολείο τους, με αποτέλεσμα να μην αποκαλύπτονται ποτέ θύτες και θύματα. Κι έτσι προκύπτει ένας φαύλος κύκλος δίχως τέλος.

Οι θύτες επιδιώκουν μέσω της βίας να αισθανθούν ανώτεροι, να τραβήξουν την προσοχή, να τονώσουν τη δημοτικότητα τους και να εισπράξουν την αποδοχή των πολλών.

Από την άλλη πλευρά τα θύματα μετά τις εκρήξεις βίας του θύτη αισθάνονται φόβο, άγχος, τους δημιουργούνται ανασφάλειες, παρουσιάζουν ψυχοσωματικά προβλήματα και χάνουν κάθε ενδιαφέρον για το σχολείο και τα μαθήματα, ακόμη και για τη ζωή.

Για την εξάλειψη του φαινομένου χρειάζεται η στενή συνεργασία σχολείου-οικογένειας. Τα παιδιά χρειάζονται υποστήριξη και αίσθημα ασφάλειας για να σπάσουν τη σιωπή.

Είναι σημαντικό να υπάρχει επικοινωνία με τα παιδιά, ώστε να γνωρίζουν οι γονείς ανά πάσα στιγμή τι τα απασχολεί, να συζητούν για κοινωνικά θέματα και να δημιουργούν ένα ευχάριστο κλίμα συζήτησης, για να έρθει η εμπιστοσύνη ανάμεσα σε γονείς και παιδιά.

Βοηθήστε τα παιδιά να αυξήσουν την αυτοεκτίμηση τους, αφού διαπιστώνεται ότι πολύ συχνά τα παιδιά–θύματα επιθετικής συμπεριφοράς έχουν χαμηλή αυτοπεποίθηση.

Οι γονείς χρειάζεται να έχουν ουσιαστική συμμετοχή στη ζωή των παιδιών τους. 

Ένα μήνυμα προς όλους ανεξαρτήτως ηλικίας, να σας αγαπάτε, να σας φροντίζεται, το σώμα σας είναι το σπίτι σας. Μην αφήνεται κανέναν να σας υποτιμά με όποιον τρόπο. Όλοι είμαστε μοναδικοί, αλλά πάντα ίσοι. 

Ελένη Σούστα

Ψυχολόγος